Korzystając z naszej strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies, w celu dostosowania się do Twoich preferencji oraz w celu zapewnienia Ci wygody podczas przeglądania strony. Więcej na temat cookies kliknij tutaj
×
0 0

Jakie informacje zawiera nazwa obiektywu?

Czym jest nazwa obiektywu?
Nazwa obiektywu zawiera najważniejsze informacje o ogniskowej, jasności oraz systemie ustawiania ostrości i znajduje się zwykle bezpośrednio na obiektywie.

Autofocus

Oznaczenie „AF” jest skrótem słowa autofocus. Funkcja autofocus umożliwia automatyczne ustawianie ostrości. Nowe obiektywy są w nią wyposażone standardowo. W prawie wszystkich aparatach fotograficznych z autofocusem funkcję tę można wyłączyć i ustawić ostrość motywu ręcznie.

Ogniskowa

Ogniskowa jest odległością między matrycą CCD w aparatach cyfrowych lub kliszą w aparatach analogowych i punktem głównym układu optycznego obiektywu. Im mniejsza ogniskowa, tym większy jest fragment motywu.

Ogniskowa podawana jest w milimetrach. Standardowa ogniskowa wynosi 50 mm, co odpowiada mniej więcej optyce ludzkiego oka. Jeśli ogniskowa jest mniejsza niż 50 mm, mamy do czynienia z obiektywem szerokokątnym, a jeśli jest większa niż 50 mm – z teleobiektywem. Oznaczenie krótkiej, normalnej lub długiej ogniskowej w milimetrach zawsze odnosi się do przekątnej formatu zdjęcia. Wymiary formatu małoobrazkowego wynoszą 24 x 36 mm, z czego wynika przekątna 43,3 mm, czyli w zaokrągleniu 50 mm. Z tego względu obiektyw o ogniskowej 50 mm określany jest jako obiektyw standardowy formatu małoobrazkowego.

Jasność

Jasność określana jest również „wartością przysłony” lub w skrócie „przysłoną”. Jasność można obliczyć na podstawie ogniskowej i otworu czynnego obiektywu. Wartość przysłony informuje o ilości światła padającego na matrycę CCD lub kliszę. Wartości przysłony są znormalizowane na całym świecie i podawane w postaci skali F:

1 – 1,4 – 2 – 2,8 – 4 – 5,6 – 8 – 11 – 16 – 22 – 32 itd.

Z kolejności wynika, że pierwsza liczba skali F to jedynka. Druga liczba odpowiada prawie dokładnie pierwiastkowi z liczby 2, czyli 1,4. Każda kolejna liczba jest podwojoną wartością liczby przedostatniej. Powyższy schemat wynika z faktu, że zarówno w przypadku podwojenia ogniskowej jak i zmniejszenia o połowę otworu obiektywu na matrycę CCD lub kliszę pada jedynie jedna czwarta ilości światła. Oprócz standardowych wartości przysłony w praktyce stosuje się również wartości pośrednie.

Ze względu na to, że jasność określa stosunek między średnicą otworu obiektywu i ogniskową, wartość ta podawana jest zwykle jako liczba ułamkowa lub „wartość f”. „F” to skrót od „focal length” (z angielskiego: „odległość ogniskowa”). 1:4 jest typową wartością przysłony wyrażoną w postaci liczby ułamkowej. Ta sama jasność w postaci „wartości f” to f/4. W tym wypadku przysłonę można otworzyć lub zamknąć do wartości „4”. Im mniejsza wartość przysłony, tym szerzej można otworzyć przysłonę. I na odwrót – większa wartość przysłony oznacza mniejszy otwór obiektywu.

W przypadku zoomów (obiektywów zmiennoogniskowych) podawana jest wartość od-do. Mniejsza wartość określa jasność w zakresie szerokokątnym, większa w zakresie tele.

Przykład
Załóżmy, że nazwa obiektywu brzmi „AF 18-270 mm f/2,8-5,6”.
AF oznacza, że obiektyw jest wyposażony w funkcję autofocus.
18-270 mm oznacza, że ogniskową obiektywu można ustawić w zakresie od 18 do 270 mm. Obiektyw może być używany jako obiektyw szerokokątny i teleobiektyw (do 50 mm: obiektyw szerokokątny; od 50 mm: teleobiektyw).
Wartość f/2,8-5,6 oznacza, że jasność można zmieniać w zakresie od 2,8 do 5,6. Im mniejsza wartość, tym więcej światła wpada do obiektywu.

powrót

pixel