Jaka konsola dla dzieci jest najlepsza? Doradzamy w wyborze!

Jak wspominałem wyżej, konsole przenośne stają się bardzo popularne w Europie i Ameryce Północnej. Dlaczego? Oczywiście za sprawą mobilności. W 2017 roku Nintendo wyszło naprzeciw użytkowników oddając swojego Switcha, który nie dość, że pozwalał podłączyć się także do telewizora, to uruchamiał świetnie zoptymalizowane, ogromne gry AAA. I to właśnie od niego zaczniemy nasze zestawienie.

Nintendo Switch 1, 2 i Lite – kolorowa i przenośna konsola dla dzieci

Nintendo Switch, jakie jest – każdy widzi. Tabletopodobny ekran na samym środku, a z boku doczepiane kontrolery nazywane przez producenta joy-conami. W wersjach podstawowych znajdziemy ekran LCD o przekątnej 6.2 cala. Za to w odrobinę droższym wydaniu OLED dostajemy już pełne 7 cali z matrycą, no właśnie, OLED. Gwarantuje ona zdecydowanie lepsze kolory i kąty widzenia. Przez kilka lat doczekaliśmy się także różnych wydań, które minimalnie zmieniały np. czas pracy na baterii. Nintendo Switch z pewnością wyróżnia się także kolorystyką, która obfituje w ciekawe kombinacje wzorów kontrolerów, a także różnego rodzaju edycje tematyczne związane z popularnymi markami (np. Zelda lub Pokemony). Jest to produkt bardzo prosty w obsłudze, konsolę wystarczy odpalić, a wbudowany samouczek wyjaśni nam wszystko, czego potrzebujemy.

Gry na Switcha są dostępne w formie kartridży. Nintendo jako jedyny producent gier utrzymuje je przy życiu. Nie są to jednak ogromne plastikowe pudełeczka, które znamy z czasów Segi Master System czy popularnego w Polsce Pegasusa. Japoński gigant postawił na bardzo malutkie kawałki plastiku, które przypominają i działają podobnie jak karty pamięci SD. Co ciekawe, są one pokryte specjalną, gorzką substancją, aby zniechęcić potencjalnego użytkownika (a zwłaszcza bobasa!) do połknięcia takiego kartridża.

Przy okazji warto także wspomnieć o wychodzącym w tym roku następcy, czyli Nintendo Switch 2, który ma prawie 8-calowy ekran LCD 120 Hz. Umożliwi to znacznie płynniejszą grę i lepsze doświadczenie wizualne. Design nowej konsoli jest bardzo podobny, choć odrobinę udoskonalony pod względem estetycznym. Zmieniły się też joy-cony, które nie są doczepiane fizycznie, a magnetycznie. Producent zapowiedział kilka różnych gier oraz ulepszone wersje starszych produkcji. W artykule, który przygotowaliśmy, sprawdzić możesz wszystkie szczegóły dotyczące premiery Nintendo Switch 2.

Omawiając Nintendo Switch, nie należy zapominać o modelu Lite, który jest tańszą i zmniejszoną wersją tej mini konsoli dla dziewczynki lub chłopca. Nadal dostajemy ekran LCD 60 Hz, ale o rozmiarze 5.5 cala. Kontrolery są przymocowane na stałe, a samo urządzenie lżejsze. Pozostałe modele mają w zestawie stacje dokujące, dzięki którym podłączamy konsole do telewizora, a wersji lite nie ma takiej możliwości.

Pod koniec chciałbym jeszcze wrócić do samych kontrolerów, które mają wbudowane żyroskopy i mechanizmy pozwalające na gry ruchowe. Dla fanów sportu dostępne są np. gry z serii Nintendo Switch Sports, które umożliwiają rozgrywkę podobną do Xbox Kinect lub PlayStation Move. Weźmiemy tam udział w przeróżnych dyscyplinach sportowych – od siatkówki, przez tenisa, aż do walk na miecze.

Switch to konsola do gier dla dzieci, która cechuje się bardzo dużą prostotą. Ponadto większość gier jest zaprojektowana pod młodszych użytkowników, a sam charakter sprzętu pozwala im grać, gdzie tylko chcą (np. podczas jazdy pociągiem). Nie ma także problemu z kompatybilnością, ponieważ każda produkcja przeznaczona na Switcha będzie na nim działała bez problemu. Biblioteka jedynki jest tak bogata, że śmiało można polecić kupno konsoli. Jeśli jednak chcesz najnowszy sprzęt, który zadziała jeszcze lepiej, to warto poczekać na Switcha 2 lub kupić go w przedsprzedaży. W modelu Lite gry działają zasadniczo tak samo płynnie, a jest on tańszy i bardziej mobilny. Jeśli dziecko nie planuje grać stacjonarnie, to również będzie świetny wybór.

Przenośne komputerki – konsole dla dzieci starszych

Drugą, jeszcze ciekawszą, podkategorią konsol przenośnych są urządzenia otwarte. Dla odróżnienia nazwałem je „komputerkami”. Dlaczego? Bo mają bardzo otwarte systemy i możliwości rozbudowy podzespołów (do pewnego stopnia). Choć na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie do Switcha, to jednak pozwalają na ZDECYDOWANIE więcej.

Jedną z najciekawszych propozycji w tej grupie, jest zdecydowanie Lenovo Legion Go. Urządzenie wyposażono w ekran IPS o rozdzielczości 1920x1200, z odświeżaniem ekranu 120 Hz, co daje naprawdę bardzo płynny obraz. Oczywiście o ile nasze gry są w stanie osiągnąć te 120 klatek na sekundę. Producent stworzył także wydanie z ekranem o rozdzielczości 2560x1600 oraz z odświeżaniem 144 Hz. Dzięki zastosowaniu systemu Windows możemy na Legionie Go zainstalować tak naprawdę większość programów, z których korzystamy na co dzień w komputerze. Zatem urządzenie może służyć po prostu jako tablet lub nawet komputer (po podłączeniu np. do monitora)! A jeśli o ten aspekt chodzi, to Lenovo przygotowało dla nas bardzo unikalną funkcję. Do zestawu dostajemy plastikowy trzymak, który pozwala zmienić nasz kontroler w myszkę przypominającą dżojstik.

Czysto teoretycznie Lenovo Legion Go powinien odpalić każdą grę. Przynajmniej te, które dostępne są w popularnych sklepach cyfrowych. Niestety nie wszystkie są wystarczająco zoptymalizowane, aby grać komfortowo. Na szczęście sam Steam ma odpowiednie oznaczenie przy każdym tytule. A gdybyśmy jednak korzystali z innych sklepów, to kompatybilność łatwo sprawdzimy w internecie. Jest to jednocześnie zaleta i minus, bo taki Switch (dzięki zamkniętemu systemowi) odpali po prostu każdą grę, która została do niego przygotowana.

Należy jednak pamiętać o najważniejszym atrybucie otwartych konsol dla dzieci. Mianowicie łatwość wymiany pomniejszych podzespołów. Oprócz samego systemu, Legion Go ma także otwartą obudowę. Wystarczy odkręcić kilka śrubek i z odrobiną wiedzy technicznej samodzielnie wymienimy baterię czy dysk. A w samym serwisie będzie nas to kosztowało znacznie mniej niż przy takim Switchu, który obsługuje jedynie podzespoły przygotowane przez producenta.

Tego typu konsola dla dzieci pozwala młodemu człowiekowi nie tylko grać w najnowsze produkcje, ale także może jej używać jako zwykły komputer (np. do aplikacji szkolnych i edukacyjnych). Możliwości rozbudowy i własnoręcznej wymiany podzespołów sprawiają, że kupno takiej konsoli staje się całkiem ekonomiczne, a nasza pociecha może ćwiczyć zdolności techniczne dotyczące elektroniki ogólnej.

Jak sama nazwa wskazuje, stacjonarne konsole do gier dla dzieci są, no, stacjonarne. Stoją w miejscu, podłączone do ekranu, a ich przenoszenie jest raczej niezbyt wygodne. Rynek stacjonarek dominują tak naprawdę dwa giganty elektroniczne – Microsoft i Sony, które wydały odpowiednio Xboxa i PlayStation. Czym się charakteryzują? Poniżej znajdziesz wszystkie odpowiedzi!

PlayStation 5 oraz PlayStation 5 Pro – ikoniczna konsola dla dzieci

PlayStation 5 to już – jak sama nazwa wskazuje – piąta iteracja najbardziej ikonicznych konsol wszechczasów. Między premierą czwórki i piątki minęło prawie 7 lat, w których inżynierowie Sony dokonali znacznych przełomów technologicznych w segmencie konsol stacjonarnych. Wprowadzono obsługę rozdzielczości aż do 4K, Ray Tracing (technologia graficzna śledzenia promieni), odświeżanie ekranu o wysokości 120 Hz oraz odblokowano liczbę samych klatek do 120 FPS (w PS4 było to jedynie 30, a przy niektórych grach 60). Dzięki czemu jest ładnie i bardzo płynnie.

PS5 słynie też z zaawansowanego pada DualSense, który ma wbudowane rozwiązania haptyczne polepszające doświadczenie z rozgrywki. Na przykład przyciski inteligentnie zmieniające siłę nacisku lub wibracje dostosowane do scen w grach.

Kolejnym świetnym akcesorium są gogle PlayStation VR pozwalające na zabawę w wirtualnej rzeczywistości. Co prawda urządzenie wymaga przewodu do połączenia z konsolą, ale za to gwarantuje jeden z najlepszych ekranów. Samo Sony wydało już kilka ekskluzywnych gier VR, w które zagramy jedynie na PS5.

Podobnie jak w przypadku poprzedniej generacji, PlayStation 5 istnieje także w wersji Pro, która oferuje odrobinę lepszą jakość grafiki, lepsze skalowanie obrazu za pomocą sztucznej inteligencji, nowszą technologię WiFi oraz dodatkowy terabajt pamięci operacyjnej.

Dlaczego warto kupić dziecku PS5? Jest to odrobinę wydajniejsza konsola niż Xbox, ma ciekawą bibliotekę tytułów ekskluzywnych, a sama marka jest szanowana przez graczy na całym świecie. PlayStation jawi się jednak jako zdecydowanie droższa propozycja, ponieważ Sony nie oferuje takiej ilości subskrypcji jak Microsoft).

Xbox Series – konsola dla dzieci od Microsoftu

Microsoft wszedł w 9. generację konsol, prezentując nam serię Xbox, która zawiera w sobie modele Xbox Series X oraz S. Już sama nazwa podpowiada, że X jest droższy i troszkę lepszy, a drugi bardziej budżetowy i ograniczony. Chociaż różnice techniczne są w zasadzie niewielkie i polegają głównie na rozmiarze obudowy, pamięci operacyjnej oraz rozdzielczości w grach (4K vs 1440p). Oczywiście oba modele mogą odpalać gierki nawet w 120 klatkach na sekundę, niektóre mają też śledzenie promieni (Ray Tracing). Ponadto Xbox Series chwali się wsteczną kompatybilnością, która pozwala na obsługę gier z poprzednich generacji konsol.

Głównym czynnikiem przemawiającym za konsolami Xbox są subskrypcje wielkich bibliotek gier. W cenie kilkudziesięciu złotych miesięcznie możemy mieć dostęp do zbiorów EA czy Ubisoftu. Ponadto Microsoft oferuje swoją autorską usługę GamePass, która sama w sobie daje dostęp do ponad 300 tytułów oraz możliwość gry w sieci. Jednak to nie wszystko! Bardzo dużo (o ile nie większość) tytułów działa na zasadzie play anywhere. Kupując jedną kopię gry, możemy korzystać z niej także na pecetach z systemem Windows. Stąd u producenta tak naprawdę brak produkcji ekskluzywnych, ponieważ każda gra wydana na najnowsze Xboxy ma swój pecetowy odpowiednik.

Dzięki rozbudowanym usługom subskrypcyjnym i wstecznej kompatybilności Xbox Series wydaje się naprawdę bardzo ekonomiczną konsolą. Zwłaszcza jeśli mówimy o modelach S, które kosztują w okolicach 1300 zł. To tak naprawdę bardzo uniwersalny wybór, jeśli dziecku nie zależy na tytułach ekskluzywnych, ponieważ na Xboxa mimo wszystko wydawanych jest większość współczesnych gier wideo.

Jest to raczej niespotykane, aby o goglach do wirtualnej rzeczywistości mówić w kontekście konsol. Nie bez powodu, wszakże faktycznie nie są one konsolami. Jeszcze z 10 lat temu headsety VR były po prostu goglami podłączanymi do komputera. Korzystały z komputerowych systemów i tam odpalały gry przystosowane do żyroskopu.

Wszystko zmieniło się w 2018 roku, kiedy firma Oculus (dzisiaj przejęta przez METĘ) wypuściła Oculusa Go. Urządzenie miało własny system, który nie wymagał podłączania do komputera i działał po prostu jako autonomiczne urządzenie. Nie pozwalał na wiele, ale dał pęd w kierunku samodzielnych gogli.

Oculus Meta Quest 3S, bo o nich mowa, to samodzielne Gogle VR oferujące rozdzielczość 1832 x 1920 na jedno oko (czyli całkiem nieźle!), rzeczywistość mieszaną (o której niżej) i własne, ogromne gry. Oczywiście można z niego korzystać jak z klasycznego headsetu, który podłączamy pod komputer, jednak magia tkwii w autonomii.

Quest ma swoje własne podzespoły, które odpowiadają dzisiejszym mocnym smartfonom. Dzięki temu jest w stanie odpalać naprawdę zaawansowane produkcje. Możemy rozróżnić na nim dwa rodzaje gier. Pierwszymi z nich są tytuły przeportowane z PC, są one specjalnie optymalizowane i poprawiane, aby mogły płynnie działać na malutkim urządzeniu. Wyglądają także znacznie gorzej (choć nie wszystkie!) niż ich komputerowe odpowiedniki.

META jednak coraz mocniej rozpycha się w rynku i tworzy także swoje gry ekskluzywne dostępne wyłącznie na Questa. Działają i wyglądają one naprawdę fantastycznie. Niedawno wyszedł np. Batman: Arkham Shadows, a przy premierze poprzednika – Asgard’s Wrath, czyli przeogromny erpeg na ok. 60 godzin rozgrywki. Niektóre pozycje także funkcjonują na zasadzie „crossbuy”, dzięki czemu kupując wersję samodzielną, dostajemy również kopię pecetową.

Dawno temu VR było bardzo ubogie. Obsługiwało proste czynności – od oglądania krajobrazów po strzelanie do celów. Obecna, rozwinięta platforma zaskakuje nas wspaniałymi fabułami, grami edukacyjnymi i ruchowymi, a także konsumpcją multimediów – i to nie byle jaką! Chodzi mianowicie o rozszerzoną rzeczywistość (AR).

Quest 3S wyposażony został w kamery, które wyświetlają w goglach obraz realnego świata, przykładowo naszego pokoju. Na tym obrazie używamy latających w przestrzeni nakładek, którymi sterujemy ruchem palców. Można to sobie wyobrazić, przywołując do głowy różnego rodzaju filmy sci-fi, gdzie bohaterowie mają informacje wyświetlane bezpośrednio na okularach lub przed oczami. Bo to naprawdę wygląda jak sci-fi, choć jest absolutnie rzeczywiste.

AR pozwala na tworzenie przed użytkownikiem wielkich ekranów (np. 80 cali), na których oglądamy filmy lub przesyłamy obraz bezprzewodowo z komputera. To szczególnie przydatna opcja dla dzieci, które pasjonują się grafiką, pisaniem lub mają obszerne zadanie domowe. Mogą wygenerować do trzech ekranów, które działają jak duże monitory. Daje to bardzo dużo wygody i przestrzeni roboczej.

Chyba wszyscy starsi użytkownicy pamiętają modne w latach 90. Pegazusy, Game Boye czy Commodore 64 (choć to był jednak komputer). Od wielu lat rośnie popularność rzeczy „retro” – w tym gier i konsol, stąd producenci prześcigają się w tworzeniu usprawnionych kopii urządzeń znanych z ubiegłego wieku (a nawet z początków obecnego!).

Dzisiejsze konsole retro mają oczywiście nowoczesne podzespoły i jedynie emulują starsze systemy oraz gry. Niektóre modele wciąż dają gry na dyskietkach czy kartridżach. Jednak najczęściej na start dostajemy kilkanaście tytułów w wersji cyfrowej, a inne musimy wgrać na konsolę za pomocą pendrive.

Obcując z takim urządzeniem, najmłodsi gracze mogą poznać kawałek kultury, w której wychowywali się ich rodzice czy dziadkowie. A jest to ważne, jeśli chcemy uczulić dziecko na współczesną sztukę, jaką – bez wątpienia – są gry wideo.

Umówmy się, retro gierki (a mam tu na myśli głównie 8 albo 16-bitowe tytuły) są jednak dość prymitywne w porównaniu do produkcji wydawanych dzisiaj. Dzięki temu, to świetne rozwiązanie dla naprawdę małych dzieci, które nie będą miały wiele problemów obsługą, a mogą ćwiczyć logiczne myślenie, czy zdolności motoryczne.

Skoro już wiemy, jaka konsola dla dzieci może być najlepsza, warto zadać sobie jeszcze jedno, bardzo ważne pytanie – czy konsole mają kontrolę rodzicielską? Odpowiedź brzmi – tak! Wszystkie nowoczesne konsole, które omówiliśmy wcześniej (czy to Nintendo Switch, Xbox Series, PlayStation 5, a nawet Meta Quest 3S), oferują mniej lub bardziej rozbudowane systemy kontroli rodzicielskiej.

Na przykład Nintendo pozwala ustawić czas gry, zdalnie zablokować konsolę z poziomu aplikacji na telefonie, a także ograniczyć dostęp do konkretnych gier ze względu na ich kategorię wiekową PEGI. Dodatkowo Switche oferują też funkcję automatycznego wyłączania gier po przekroczeniu limitu – idealne rozwiązanie, gdy dziecko ma wieczorną rutynę lub zbliża się kolacja…

Z kolei PlayStation 5 daje rodzicom dostęp do profilu dziecka, gdzie można ustawić limity wydatków w sklepie, ograniczyć czat głosowy w grach online i oczywiście blokować tytuły niedostosowane do wieku. Xbox Series S i X idą jeszcze dalej – oferują tzw. family settings, które są zintegrowane z kontem Microsoft. Można tu z poziomu smartfona kontrolować czas spędzony przed ekranem, ustawiać „ciszę nocną” lub nawet sprawdzić, w co dziecko grało w ostatnim tygodniu.

A co z bardziej zaawansowanymi urządzeniami jak Lenovo Legion Go czy Meta Quest 3S? Tu sytuacja jest nieco bardziej „komputerowa”. Legion działa na systemie Windows, więc ochronę trzeba skonfigurować ręcznie – przez klasyczne funkcje kontroli rodzicielskiej Microsoftu. Wymaga to więcej zaangażowania, ale daje też ogromną elastyczność. Meta Quest 3S, jako urządzenie VR, również posiada narzędzia nadzoru – możemy ograniczyć czas korzystania z gogli, zablokować konkretne aplikacje i monitorować zawartość sklepu Oculus. Warto jednak pamiętać, że kontrola w VR to nie tylko czas i treść – ale też fizyczne bezpieczeństwo, czyli granie w odpowiednich warunkach i z nadzorem dorosłego.

Niezależnie od tego, czy wybierzesz kolorowego Switcha, multimedialnego Questa, czy zaawansowane PS5, każda konsola oferuje narzędzia, które pomogą ci zadbać o cyfrową higienę dziecka. Wystarczy poświęcić kilka minut na konfigurację, by potem spać spokojnie… nawet jeśli Mario właśnie ratuje księżniczkę o północy.

Subskrypcje i abonamenty – tania obsługa konsoli dla dzieci

Kupowanie nowych gier może być całkiem kosztowne. Aby jednak ułatwić do nich dostęp, warto spojrzeć na subskrypcje – czyli miesięczne lub roczne abonamenty, które zapewniają dostęp do setek tytułów, trybów online i wielu udogodnień. Ale która usługa dla dzieci sprawdzi się najlepiej?

A co z otwartymi urządzeniami, takimi jak Lenovo Legion Go? W ich przypadku sytuacja jest nieco inna – nie mamy jednej konkretnej usługi, a raczej dostęp do wielu. Możemy zalogować się do Steam, GOG, Epic Games Store czy nawet odpalić Game Pass przez chmurę. To rozwiązania bardziej dla starszych dzieci i nastolatków, bo wymagają trochę więcej ogarnięcia technicznego (i rodzicielskiej konfiguracji).

Podsumowując – jeśli chcesz, żeby twoja pociecha miała dostęp do masy gier bez wydawania fortuny na każdy tytuł z osobna, subskrypcja to świetna sprawa. Zwłaszcza że niektóre usługi (jak Game Pass czy PS Plus Extra) oferują nawet kilkaset godzin rozrywki za cenę jednej gry pudełkowej.

Według licznych badań naukowych gry wideo mogą wspierać rozwój dzieci w wielu obszarach – od pamięci i refleksu, przez kreatywność, aż po zdolności społeczne i emocjonalne. Przykładowo, amerykańskie badanie z 2022 roku (JAMA Network Open) wykazało, że dzieci grające codziennie osiągały lepsze wyniki w testach pamięci roboczej, koncentracji i kontroli impulsów niż ich niegrający rówieśnicy. Edukacyjne gry komputerowe – zwłaszcza te w formie zabawy – mogą skutecznie wspierać naukę matematyki, języków czy czytania.

Jak pokazują analizy Uniwersytetu Nowojorskiego, dzieci korzystające z gier edukacyjnych szybciej opanowują alfabet i podstawy liczenia niż przy standardowych metodach nauki. Dużą rolę odgrywają też gry kreatywne – Minecraft czy Roblox pozwalają dzieciom tworzyć własne światy, rozwijać wyobraźnię przestrzenną i uczyć się logicznego myślenia. Wspólna rozgrywka – zarówno na kanapie, jak i online – sprzyja budowaniu relacji, ćwiczy komunikację i uczy współpracy. Z badań Uniwersytetu Stanu Iowa wynika, że dzieci grające w gry kooperacyjne (np. Overcooked, LEGO) częściej wykazują prospołeczne postawy – pomagają, dzielą się i lepiej współpracują.

Nie bez znaczenia są też gry ruchowe – takie jak Nintendo Switch Sports – które poprawiają koordynację i aktywizują ciało (badania Uniwersytetu Teksasu). Granie może również wzmacniać odporność psychiczną – dzieci uczą się przegrywać, próbować ponownie i wytrwale dążyć do celu. Dodatkowo system nagród w grach pomaga budować pewność siebie i poczucie sprawczości. Podsumowując: dobrze dobrane gry to nie tylko rozrywka, ale także realne wsparcie rozwoju dziecka – pod warunkiem, że zachowamy umiar, dobierzemy odpowiednie tytuły i zadbamy o higienę cyfrową młodego człowieka.